بسم الله الرحمن الرحیم

سلام. سلام. خوبین؟ چه خبرا؟ این هفته یه کم سرمون شلوغ پلوغ بود یه کم دیر آپ شدیم. ببخشید! جلسه ی این هفته با مجری گری آقای نوازنی برگزار شد. یکی از بحث ها در نقد این بود که آیا در شعری که یک زن سراینده ی اونه باید صدای زنونه شنیده بشه یا نه؟ که طبق معمول بعضی ها گفتن آره بعضی ها هم گفتن نه! این هفته حال و هوای غم بم هم توی جلسه بود. و دو شعر هم برای اون فاجعه ی بزرگ انسانی خوندن.

از خانم ها : رضایی ٬ میرزایی ٬ سرمدی ٬ شریفی و ...

و از آقایان : بیک ٬ چشم آور ٬ پارسا ٬ ستایش ٬ رنجیده ٬ تاجیک ٬ محمدی ٬ پولاد ٬ محراب و فتح اللهی شعر خوانی کردند.

 این هم دو شعر منتخب این هفته:

مثل ویرانه های دل من کاش این قدر ویران نبودی

مثل گیسوی آشفته ی بید یعنی این که پریشان نبودی

زندگانی اگر چه برایت مثل من رنگ و بوی خزان داشت

باز با این همه بی بهاری کاش اسیر زمستان نبودی

من که رفتم جدا گشتم از تو ٬ تو که ماندی غمت جاودان شد

کاش من با تو می ماندم افسوس کاش هر گز بدین سان نبودی

جای تور سپید عروسی خانه های تو مشکی نمی شد

بی عزیزانت این سان گرفته سرد و خاموش و حیران نبودی

مربع

روزی آباد خواهی شد ای خاک ٬ روزی آباد خواهی شد اما

مثل ویرانه های دل من کاش این قدر ویران نبودی

                                                                                                   شاعر : سعید محمدی

...........................

شعر آقای محسن تاجیک را هم این جا بخوانید.